In de vorige case rekende ik voor wat de Niet Vergeten app kostte met AI als bouwpartner: 90 tot 120 uur sturingstijd, waar zelf bouwen op zo'n 400 uur uitkomt. Deze keer de vervolgvraag: wat kost app nummer twee, als je hergebruikt wat er al ligt?

Die tweede app is er. Huismapje: de app waarin je alles over je huis vastlegt wat anders verdwijnt in mailtjes, papieren mappen en losse foto's. De verfcode van de woonkamer, de garantiebon van de vaatwasser, de offerte van de aannemer, de foto van de meterkast. Gedeeld met wie er woont.

huismapje.nl

Even de termen (voor de niet-techneut)

Een paar begrippen die dit verhaal dragen:

• Fork: een kopie van een bestaand project als vertrekpunt voor iets nieuws. Je erft de complete opbouw en alle afspraken, en bouwt vandaar verder.
• Skill: een werkinstructie voor de AI die je één keer vastlegt, bijvoorbeeld "zo zetten wij inloggen op, met deze valkuilen". Elke volgende app leest dezelfde instructie.
• Design system: de vaste vormtaal van een app: kleuren, knoppen, lettertypes, afstanden. Ligt die vast, dan oogt een nieuw scherm meteen als familie.
• In-app aankoop: iets kopen binnen de app, afgerekend via de App Store of Play Store. Bij Huismapje: één keer €2,99 voor de volledige versie, geen abonnement.
• Sturingstijd: de uren die jij er zelf in stopt terwijl AI bouwt. Beslissen, testen, bijsturen.

Flutter, Supabase, edge functions en Row Level Security komen ook weer voorbij; die staan uitgelegd in het eerste artikel.

Geen kopie, wel hetzelfde fundament

Eerst iets belangrijks voor de eerlijkheid van de vergelijking: Huismapje is geen kopie van Niet Vergeten. Het is een ander product. Niet Vergeten is een takenlijst en leeft van het moment ("wat moet er nú gebeuren"); Huismapje is een naslagwerk en leeft van het terugvinden ("wat was het ook alweer, en waar staat het"). Andere schermen, ander datamodel, ander verdienmodel.

Onder de motorkap is Huismapje zelfs de grootste van de twee:

• ~22.000 regels Dart verdeeld over 50 bestanden (Niet Vergeten: ~17.000), één codebase die tegelijk web, iPhone én Android aandrijft, vanaf dag één.
• 37 migraties, zo'n 3.300 regels SQL, met Row Level Security die privé- en huisdata uit elkaar houdt.
• 5 edge functions: onderhoudsherinneringen per push, aankoopverificatie, account verwijderen, Apple-koppeling en het veilig ophalen van afbeeldingen.
• Accounts met e-mail, Google- en Apple-login, huisgenoten uitnodigen met een code, een demo-modus zonder account, pdf-export en een in-app aankoop.

Een vergelijkbare klus dus, eerder een maatje groter. En toch kostte deze app nog maar de helft van de vorige.

Wat hergebruik in de praktijk betekent

Hergebruik klinkt als "oude code kopiëren", maar het meeste zat ergens anders in:

• Het fundament. Huismapje begon als fork van Niet Vergeten: dezelfde projectopbouw, dezelfde manier van data ophalen en wegschrijven, dezelfde layout-taal. Geen lege map, maar een ingericht huis.
• De complete inlog-opzet als skill. Accounts, Google- en Apple-login, wachtwoord vergeten, account verwijderen (verplicht voor de stores), uitnodigingscodes: bij de eerste app uitgezocht, daarna vastgelegd als skill. De tweede app zet dat hele stelsel in één keer goed neer.
• De valkuilen, op papier. De gemene details waar bij Niet Vergeten de uren in zaten (webhooks, deep links, store-eisen) staan vastgelegd als werkinstructies. Dat leergeld betaal je maar één keer.
• De store-basis. Zelfde uitgeversaccount bij Apple en Google, dus bedrijfsverificatie, contracten en belastingformulieren stonden al. De vermeldingen van de nieuwe app zelf blijven handwerk.

De cijfers

Versie 1 stond er dezelfde avond. Het eerste commit is van 17:14; om 20:28 stond er "complete app, backend en Vercel-deployment" in de geschiedenis, en draaide Huismapje op huismapje.nl. Drie uur, van lege map naar werkende app met eigen backend. Ter vergelijking: bij Niet Vergeten rekende ik voor de betaalkoppeling alléén al 40 tot 80 uur uitzoekwerk in de zelfbouw-schatting.

Daarna volgde het echte werk: drieënhalve week afbouwen met Claude Code. Zestien bouwdagen, sessies van een paar uur in de avond en het weekend, 48 commits. Alles bij elkaar schat ik de totale sturingstijd op 40 tot 60 uur, met ongeveer 50 uur als beste gok.

De eerste sprong, van zelf bouwen naar bouwen met AI, bespaarde zo'n 300 uur. De tweede sprong, van "met AI" naar "met AI én hergebruik", bespaart er nog eens ruwweg 60. Opnieuw een halvering, maar in uren een veel kleinere stap. En belangrijker: het is meteen de laatste stap.

Waarom de teller niet op nul komt

Eerlijk gezegd had ik vooraf verwacht dat de winst van hergebruik beperkt zou blijven. Het bouwen zelf was met AI immers al fors ingekort; wat kán er dan nog vanaf? Precies dat bleek de juiste vraag. Het bouwen is met hergebruik bijna van de rekening verdwenen, en wat overblijft zijn drie soorten werk die AI je niet uit handen neemt.

1. Product-ownerwerk: beslissen wat het product is. De grens tussen gratis en betaald trekken. De prijs bepalen. En vooral: durven schrappen. De gastenfunctie (je aannemer gericht toegang geven) en het verhuisdossier stonden allebei in het ontwerp, zijn allebei gebouwd, en zijn allebei geschrapt toen bleek dat ze het product niet beter maakten. AI bouwt wat je vraagt; óf je het had moeten vragen, blijft jouw vak.

2. Kwaliteitschecks. Direct na versie 1, nog dezelfde avond, volgde een beveiligingsronde: e-mail-spoofing dichtgezet, webhooks die bij een ontbrekend geheim weigeren in plaats van doorlaten, persoonsgegevens uit pushmeldingen gehaald. AI voert zo'n ronde prima uit, maar jij moet hem agenderen, de juiste vragen stellen en de antwoorden beoordelen.

3. De functionele test: is dit wat ik bedoelde? Elke flow zelf doorlopen, op web én op een telefoon. Niet omdat de code stuk is (de analyse en de tests zijn groen), maar omdat "technisch correct" iets anders is dan "zo bedoelde ik het". Deze check neemt niemand van je over.

En daarnaast, onveranderd sinds de vorige case: de store-administratie. Screenshots, vermeldingen, de in-app aankoop registreren bij Apple en Google, beoordelingsrondes afwachten. Handwerk en geduld.

Hergebruik komt niet vanzelf

De halvering kwam niet uit de lucht vallen. Bij de eerste app voelde het vastleggen van beslissingen, valkuilen en werkinstructies als vertraging: documenteren terwijl je wilt bouwen. Bij de tweede app betaalde precies dát zich uit. Huismapje profiteerde niet van mijn geheugen, maar van wat er op papier stond. Wie de eerste app bouwt zonder iets vast te leggen, begint de tweede keer gewoon opnieuw.

Dus als je één ding meeneemt uit deze case: behandel je eerste AI-project ook als investering in je tweede. Leg de werkende aanpak vast als skill, schrijf je beslissingen op met het waarom erbij, en hou je fundament schoon genoeg om te forken. Dat is het verschil tussen 100 uur en 50.

Waar de bodem ligt

Verder omlaag dan dit gaat het voorlopig niet, en dat is geen slecht nieuws. De uren die overblijven zijn de uren waarin jij beslist, controleert en test. Die kún je inkorten, maar dan lever je in op het enige waar jij als mens nog het verschil maakt: weten wat je wilt, en controleren of je dat ook kreeg.

Mijn advies is daarom andersom. Zie die 40 tot 60 uur als de vaste kern van elk serieus app-project, en besteed de tijd die hergebruik je oplevert aan kwaliteit: een extra beveiligingsronde, een extra testronde, een scherpere schrapronde. De vorige case eindigde met de oproep om AI op kwaliteit in te zetten in plaats van op kwantiteit. Hergebruik maakt daar letterlijk de ruimte voor vrij.

Het resultaat staat op huismapje.nl, naast nietvergeten.app uit de vorige case. Meer van dit soort experimenten en rekensommen vind je in het AI-Lab. Wil je weten wat dit voor jouw idee betekent, of meld je je voor de hackathon? Neem contact op.